«پارادوکس بهره‌وری» پذیرش آل در تولید

تحقیقات اخیر در مورد پذیرش هوش مصنوعی در شرکت‌های تولیدی ایالات متحده نشان می‌دهد که معرفی هوش مصنوعی اغلب منجر به کاهش قابل اندازه‌گیری اما موقت در عملکرد و به دنبال آن رشد قوی‌تر در تولید، درآمد و اشتغال می‌شود. این پدیده به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا تأثیر اقتصادی هوش مصنوعی با وجود پتانسیل تحول‌آفرین آن، گاهی اوقات ناامیدکننده بوده است.

کریستینا مک‌الهران، عضو دیجیتال در طرح ابتکاری اقتصاد دیجیتال MIT و یکی از نویسندگان اصلی مقاله جدیدی در مورد ظهور هوش مصنوعی صنعتی در ایالات متحده، گفت: “هوش مصنوعی، ابزاری سریع و آسان برای استفاده نیست. این فناوری نیاز به تغییر سیستمی دارد و این فرآیند، به ویژه برای شرکت‌های جاافتاده، اصطکاک ایجاد می‌کند.”

محققان با کار با داده‌های اداره سرشماری ایالات متحده که ده‌ها هزار شرکت تولیدی را پوشش می‌دهد، دریافتند که افت اولیه عملکرد در بین کسب‌وکارهایی که فناوری‌های هوش مصنوعی را با کاربردهای صنعتی به کار گرفته‌اند، متفاوت است. ضررهای کوتاه‌مدت در شرکت‌های قدیمی‌تر و جاافتاده‌تر بیشتر بود. شواهد در مورد شرکت‌های جوان نشان داد که ضررها را می‌توان با برخی استراتژی‌های تجاری کاهش داد. و علیرغم ضررهای اولیه، پذیرندگان اولیه هوش مصنوعی در طول زمان رشد قوی‌تری را نشان دادند.

https://www.linkedin.com/posts/mit-sloan-school-of-management_the-productivity-paradox-of-ai-adoption-activity-7426616896264843264-IGvi?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAABfF1scBcw7C4WvuurPnmMG4G41jX1vj0Ts

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *